Κυριακή, 1 Οκτωβρίου 2017

πολύχρωμες βόλτες

Από τη Βενετία σε 40 περίπου λεπτά φτάνουμε με το βαπορέτο στο Μπουράνο, το νησί των χρωμάτων, της δαντέλας και του φρέσκου ψαριού.
Στην πραγματικότητα πρόκειται για τέσσερα νησάκια, που ενώνονται μεταξύ τους με γέφυρες.


Λίγα μέρη στον κόσμο έχουν τόσα χρώματα όσο το Μπουράνο, γι' αυτό και θεωρείται παράδεισος για τους λάτρεις της φωτογραφίας. 

πηγή

Τα πολύχρωμα σπίτια, που καθρεφτίζονται στα πράσινα νερά των καναλιών και αλλάζουν απόχρωση, καθώς βραδιάζει, μαγνητίζουν το φακό.

πηγές: εδώ, εδώ, εδώ κι εδώ

Τα διαφορετικά χρώματα προέκυψαν μάλλον από την ανάγκη των ψαράδων να διακρίνουν τα σπίτια τους μες στην παχιά ομίχλη.

πηγή

Κι αφού το Μπουράνο είναι ψαροχώρι, το κλασσικό του πιάτο είναι ένα ριζότο με θαλασσινά.

πηγές (και συνταγές) εδώ κι εδώ

Φεύγοντας οι ψαράδες έπαιρναν μαζί τους μπισκότα βουτύρου, που διατηρούνταν για μεγάλο διάστημα και ήταν πλούσια σε θρεπτικά συστατικά.
Πλέον είναι το παραδοσιακό γλυκό του Πάσχα κι επειδή φτιάχνεται και σε σχήμα s, ονομάζεται και essi.

πηγές (και συνταγές) εδώ κι εδώ

Στο Jeti radio ακούμε σήμερα τον Pino Donaggio, τον τραγουδιστή και συνθέτη (έχει γράψει μουσική και για τον κινηματογράφο) με καταγωγή από το Μπουράνο.


Ο Elvis Prisley τραγούδησε στα αγγλικά τη μεγάλη επιτυχία του Donaggio "Io che non vivo".


πηγή



Στο Μπουράνο είχε γεννηθεί και ο συνθέτης του 18ου αι., Baldassare Galuppi.








Το μνημείο του Baldassare φιλοτεχνήθηκε από τον Remigio Barbaro, γνωστό ως "καθηγητή" ή ως "ερημίτη γλύπτη", ένα σημαντικό καλλιτέχνη και μια χαρακτηριστική φιγούρα του Μπουράνο.

πλατεία Galuppi 1960 (πηγή)

Καθόμαστε σε ένα ζαχαροπλαστείο της piazza Galuppi και, καθώς γευόμαστε τα bussola buranelli, ρίχνουμε μια ματιά γύρω. Η πλατεία αυτή είναι από τους ελάχιστους ανοιχτούς χώρους στο νησί κι έτσι έχουμε την ευκαιρία να δούμε πολλά.

πηγές: εδώ κι εδώ

Τα πολύχρωμα σοκάκια με τα απλωμένα ρούχα, την εκκλησία του San Martino Vescovo (γνωστή για το καμπαναριό της) και την αγορά, με τα φρούτα, τα ψάρια και τη δαντέλα.
Για την περίφημη δαντέλα του Μπουράνο, όμως, με μακρόχρονη ιστορία, τους μύθους και τη σκληρή δουλειά θα μιλήσουμε στην επόμενη βόλτα μας στο Μπουράνο.

Μέχρι τότε...


6 σχόλια:

  1. Το 'χαν ανάγκη, τόσο το μυαλό όσο και τα μάτια μου, ένα τέτοιο ταξίδι... οικείο στο χαρακτήρα, γεμάτο χρώματα, αρώματα, γεύσεις! Κι οι μουσικές ονειρεμένες!
    Η ξεναγός... άψογη!

    (Να go and see, ε; Μη μου βάζεις ιδέες!)

    Καλό μήνα μας!
    Φιλιά πολλά!❤

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ το έχω ανάγκη, Νατάσσα μου.
      Μια πολύχρωμη απόδραση μες στη σκοτεινιά της πραγματικότητας...
      (Η παροιμία έχει και τη μεταφορική της έννοια... μην ξεσηκώνεσαι!!!)
      Καλό μήνα! ♥

      Διαγραφή
  2. Τί ωραία! Συνδύασες εικόνες, λόγια, ήχους, γεύσεις και αρώματα!
    Και παίρνοντας ως δεδομένο πως ξοδεύω αρκετό χρόνο "βολτάρωντας" στο google earth, φαντάζομαι να καταλαβαίνεις πόσο απολαυστική βρήκα αυτή την απόδραση στο Μπουράνο, έτσι?
    ΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ πολλά και καλό μήνα και από αυτό το... στέκι!
    ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι μου ήρθε και η ιδέα, από μια βόλτα στους χάρτες!!!
      Και καλή μας εβδομάδα!
      ♥♥♥

      Διαγραφή
  3. Α, καλά δεν πάω καθόλου καλά! Μουράνο διάβαζα , μέχρι που έφθασα στη δαντέλα και αναρωτήθηκα "μα καλά δεν είναι διάσημο για στα γυαλικά του;"
    Νομίζω ότι θα βρεθεί η αδερφούλα μου λίαν συντόμως εκεί, οπότε θα δω και θα μάθω περισσότερα.
    Εγώ πάλι ταξιδεύω με το μυαλό στα σύννεφα αυτές τις μέρες, για αυτό και δεν είμαι συγκεντρωμένη!
    Συγχωρούμαι ε;
    Φιλάκια πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Χι,χι! Θα πάμε και στο Μουράνο! Τι τυχερή! Να περάσει τέλεια!!!
    Τι να πω εγώ, που ως... κουμπί παραπατάω συνεχώς στα σύννεφα;;; ♥♥♥ Καλό Σαββατοκύριακο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
"Κι αν νικημένη η ομορφιά, ανίκητα τα μάτια, που κάποτε λοξοδρομούν και βρίσκουν μονοπάτια. Κι αν μεγαλώνω, το παιδί χτίζει γλυκιά αλήθεια και πλάθει μες στην πόλη του γαλήνης παραμύθια. Και σαν τα ερωτήματα ζητήσουν απαντήσεις, ξεχειλισμένες μαγικές μέσα μου συγκινήσεις." Άρης Άλμπης